YÜZYILLIK YALNIZLIK ve BÜYÜLÜ GERÇEKLİK AKIMI

Büyülü Gerçeklik,edebiyatta kullanılan ve hayalle gerçeğin iç içe  girerek birbirlerinin sınırlarını ortadan kaldırdığı,olağan olan ile olağan olmayanın harmanlandığı ve gerçek hayatta normal olarak karşılanmayan olayların ya da durumların okuma esnasında normal karşılandığı bir akımdır.
Gabriel Garcia Marquez'in "Yüzyıllık Yalnızlık"adlı kitabı büyülü gerçeklik akımın başlangıcı niteliğinde sayılır bunun nedeni kitapta ortada olan gerçeğin büyülü ve de fantastik bir şekilde ortaya konmuş olmasıdır tıpkı yukarda yaptığımız tanımdaki gibi.Kitapta bir ailenin kuruluşunu ve yıkılışını akıl almaz olan ama normal bir şekilde anlatılan olaylarla görüyoruz.

• Güzel Remedios'un çarşaflarla uçarak gökyüzüne yükselmesi
• Muz şirketi ve işçiler arasında imzalanan anlaşmanın şartlarının yerine getirilmesi için durması beklenen yağmurun 4 yıl 11 ay ve 2 gün sürmesi
• Albay Aureliano'nun gözleri açık doğması
• Albay'ın 17 oğlunun alnına kazınan külden haçların çıkmaması
• Jose Arcadio Buendia'nın ağaca bağlı olarak yaşamını sürdürmesi
• Melquiades'in ölmesine rağmen Buendia ailesinin üyelerine gözükmesi 
• Jose Arcadio'nun öldürdüğü bir adamın Ursula ile Jose Arcadio'ya gözükmesi ve bu adamın Ursula'nın kendisi için bıraktığı su kaplarından su içmesi
• Meme'nin Mauiricio'yu gördüğünde sarı kelebeklerin ortaya çıkması
• Bir zamanlar köyde bulunan eczanenin bu köyde hiç var olmamış gibi davranılması
• Buendia ailesinin kitabın başından beri doğmasından korktukları domuz kuyruklu bebeğin doğması ve bu bebeğin karıncalar tarafından yenilmesi,kitapta karşımıza çıkan büyülü gerçeklik unsurlarındandır.

Bu unsurların yanı sıra kitapta hayret uyandıran başka olaylardan da söz edebiliriz.Mesela başlangıçta sade bir köy olan Macondo,daha sonrasında askerlerin uğradığı,sulh yargıcının duvarları maviye boyamak istediği,geçici bir geminin uğradığı,sarı bir trenin geldiği ve bu trenin bir çok ölüyü alıp denize boşalttığı bir kasabaya dönüşüyor.Bu kasabada işçi sendikasının başkanları tek tek öldürülüyor ve trenin bulunduğu alanda toplu bi katliam yapılıyor fakat hiç kimse bu olanları hatırlamıyor.Sözde işçiler bir yolculuğa çıkmış ve hiç kimseye bir şey olmamış...

Yazdığım metnin sonuna gelmişken büyülü gerçeklik akmını yansıttığını düşündüğüm bir alıntı eklemek istiyorum;

"Bölüntüsüz,acımasız zamanın geçişini kolladıklarını gördü.Yağmuru seyretmekten öte hiçbir şey yapılamayınca zamanı aylara ve yıllara bölmenin gereği yoktu.""