MAKSİM GORKİ 
            BENİM ÜNİVERSİTELERİM
   
     Üniversite ilk sınıftayken okuduğum ve kendisinden bayağı bir etkilendiğim kitaptır. Kitap Maksim Gorki'nin üniversiteye gitme planları yaparken başından geçenleri anlatır, üniversiteye gitme fikrini hiç aklında yokken kendisine arkadaşı Yevreinov vermiştir fakat işler pek de beklenildiği gibi gitmemiştir. Nenesini evde bırakarak üniversite okumak için Yevreinov'un evine misafir olan Maksim Gorki ailenin zaten kendi geçimlerini sağlamada zorluk çektiğini görünce oradan ayrılır. Maksim Gorki'nin köye gidip oradaki yaşantıya şahit olması, fırıncıda çalışması ve ustasını öğretmeni olarak görmesi, üniversiteye gitme umuduyla yola çıkıp üniversiteye gidememsi ve intihar etmeye çalışması bir bevi kitabın ana hatlarındandır.

   Kitabın ismiminBenim Üniversitelerim olması bende kitapta üniversiteyle alâkalı bilgiler olacağı kanısını uyandırmıştı fakat Maksim Gorki gerçekten de "kendi üniversitelerini" anlatmıştır bu kitapta. 

   Onun üniversitelri içinde kedi ve köpeklerle yaşadığı mahzen, Galkina'ya ait olan ve içinde öğrencilerle birlikte fahişelerin de bulunduğu ev, hırsızların, katillerin ve toplumdan dışlanmış kişilerin bulunduğu Volga kıyıları, iki tarafın çatışmalarına sahne olan köy yaşantısı ve çalıştığı fırın olmuştur. Maksim Gorki'nin yaşantısını anlattığı bu kitaba böyle bir isim vermesi kendisinin hem zekasının hem de yeteneğinin bir parıltısıdır. Kitapta hayat adına elde edilebilecek birçok fikir bulunmakla birlikte ben bunları alıntılarla ölümsüzleştirdim. İşte sizler için birkaç alıntı; 

     

    "Yargıya varmakta acele etmeyiniz. Yargıya varmak basit bir iştir ama bu basitliğe aldanmayınız. Her şeye sükunetle bakın ve şunu aklınızdan çıkarmayın; her şey geçer, her şey daha iyiye doğru değişime uğrar. Ağır mı? Evet ağır ama sağlam bir şekilde olur bu değişme. Her şeyi inceleyin, her şeyi yoklayın, korkusuz olun ama yargılamakta acele etmeyin."

    "O çağda bana gereksiz olan şeyleri unutmayı henüz bilmiyordum. Bu insanlar tek tek ele alındığında pek kötü, hatta hiç kötü sayılmazlardı. Bunlara iyi hayvanlar demek daha doğru olurdu."

     "İnsanlar unutmak ve avunmak istiyorlar, bilgi değil!"

     "İnsanın insan yapanın kendini saran çevreye gösterdiği direnç olduğunu fark edeli epey zaman olmuştu."

      "İnsan kendi ruhuna uygun olan gerçeği seçmelidir."