İNSAN NASIL İNSAN OLDU? 
 KADININ HÜKÜM SÜRDÜĞÜ ZAMANLAR

   Size eski zamanlarda kadının erkekten daha güçlü olduğunu söylesem hatta evin reisinin kadın olduğunu iddia etsem herhalde şaşırırsınız, hatta bana inanamayabilirsiniz de ama söylediklerimin hepsi doğru.
   Eski zamanlarda kadınlar toprakla uğraşırken erkekler de hayvan sürülerine bakarlardı fakat toprak geçimi sağlayan ana maddeydi ve toprağı kadın işler, toprağı zararlı otlardan kadın temizler eve ekmeği kadın getirirdi, erkek hayvancılıkla uğraşırdı fakat hayvanlar az olduğundan ana geçim kaynağı topraktan elde edilen mahsuldü. Kadın aynı zamanda topladığı yabani meyvelerle de evdekilerin karnını doyururdu. Güç kadının elindeydi, fakat günümüzden de anlaşılabileceği gibi bu düzen böyle sürmedi, steplerde kuraklık ve yabani otların çokluğu tarımı elden düşürmüş ve zorlaştırmıştı. Bu durum her ne kadar tarımı olumsuz etkilese de hayvancılık için bir avantaja dönüşmüştü,  çünkü steplerdeki otlar hayvanlar için besin kaynağıydı. Böylece güç kadından erkeğe geçmişti. İsviçre' de bir taşa çizilmiş olarak bulunan bir figürün üzerinde saban süren bir öküze rastlanır bu da artık tarımda kadına fazla ihtiyaç duyulmadan yüksek verim alınabildiğini gösterir. İşte bu nedenlerden dolayı dengeler değişmiştir.

   Şimdi gelelim eskiden kadının erkeğe göre toplumda ne kadar fazla söz sahibi olduğunu gösteren örneklere...

   İlk örneğimiz Almanya' dan. Almancada "yeğen" yerine kız kardeş çocukları denmesinin sebebi eski zamanlarda kız kardeşin çocuklarının klanda kalması, erkek kardeşin çocuklarınınsa başka bir klana gitmesiydi. Kız kardeş çocukları akraba "yeğen" sayılır, erkek kardeş çocuklarıysa akrabadan değil de başka klandan sayılırdı. Günümüzden baya bir farklı.

   Eski zamanlarda Sak Devletinde hükümdarlık oğula değil, hükümdarın kız kardeşinin oğluna geçerdi. Daha geçen yüzyılda Afrika' da Aşanti Devleti vardı. Bu devletin hükümdarına, erkek olduğu halde "annelerin annesi" anlamına gelen nine denirdi.

   Orta Asya'da Semerkant' ta erkek hükümdara "sahibe, hanımefendi" anlamına gelen "afşin" denirdi.

   Son olarak Afrikalı göçebelerden Tuaregeler arasında miras "haklı" ve "haksız" olarak bölünür, haklı miras kız kardeş çocuklarına kalırdı. Bu mirasa ölenin, annesinden aldığı ve üretimde alın teriyle kazandığı şeyler girerdi. Haksız mirassa, savaşta ele geçirilen ganimet ve alışverişte kazanılan her şey ölenin çocuklarına kalırdı.