Kumarbaz Olmayan Bir       

                           "KUMARBAZ"

   Daha önce pdf olarak okumaya çalıştığım ve okunması zor bir kitap olarak değerlendirdiğim ama aslında Fyodor Mihayloviç Dostoyevski'nin okunması en kolay kitabı olduğunu farkettiğim eseri "Kumarbaz" la karşınızdayım. Kitapta, kitabın ismine rağmen sıradan bir kumarbaz anlatılmamaktadır. Kitabı okuyup bitirdikten sonra başkahramanı kumarbaz olarak değerlendirmek pek de gerçekçi olmayacaktır. Buradaki kahramanımız Aleksi İvanoviç kumar oynamayı bir alışkanlık hâline getirmemiştir ve bu kumar oyununu da belli bir kazanç elde etmek için yapmamaktadır aksine, baş kahramanımızın kumar oynamasının temel nedeni başarı duygusunu hisstemek ve başkaları tarafından konuşulma isteğidir. Bu durumda insanoğlunun vazgeçilmez bir parçası olan "Ego" ile karşılaşırız. Tıpkı Aleksi İvanoviç'in tam bir kumarbaz olmayışı gibi...

    Kitapta ölmesi planlanan büyükannenin ansızın ortaya çıkması ve sonrasında yine hiç beklenmedik bir şekilde ölmesi umut ve umutsuzluk kavramlarına farklı bir bakış açısı getirmektedir. Hayatın sürekli biz insanları şaşırtmaktan hiçbir zaman geri kalmayacağının bir göstergesidir.

    Baş kahraman Aleksi İvanoviç' in Polina' yı sevdiğini sürekli dile dile getirmesine rağmen Matmazel Blanche ile gitmesi insanın her şeyi yapabileceğinin bir kanıtı niteliğinde, başka bir deyişle her zaman düşündüklerimizi gerçekleştirecek eylem veya hareketlerde bulunmayabiliriz ve yaptığımız hareketler veya gerçekleştirdiğimiz eylemler ne düşündüğümüzü yansıtmayabilir. 

   "Olabildiğince kısa zamanda olabildiğince fazla kazanma isteğinde hiç de tiksindirici bir yön görmüyorum ben."

   "Sanki açgözlülüğün büyüğü ve küçüğü tek ve aynı şey değilmiş gibi."

    "Doğrusunu isterseniz neyin daha kötü olduğunu kimse bilemez."

   "Parayı kendim için istiyorum, kendimi servet edinmek için kullanılacak bir etken olarak görmüyorum."